Veli köşesi: kapıda ağlayan çocuk ve iyi bir vedalaşmanın üç kuralı
3-6 yaşta ayrılık kaygısı beklenen bir tepkidir ve çoğu çocukta birkaç hafta içinde azalır. Kısa, aynı ve güvenilir bir vedalaşma süreci hızlandırır.
Anasınıfının ilk haftalarında kapıda ağlayan çocuk hem veliyi hem öğretmeni zorlar. Bilinmesi gereken ilk şey şudur: bu tepki, çocuğun size güvenle bağlandığını gösterir. Amaç ağlamayı hemen durdurmak değil, çocuğa "gidiyor ama geri geliyor" duygusunu öğretmektir.
İyi bir vedalaşmanın üç kuralı
Kısa: Kapıda uzun pazarlık ve tekrar tekrar sarılma, ayrılığı zorlaştırır. Bir sarılma, bir cümle, gidiş.
Hep aynı: Her gün aynı ritüel ("İki öpücük, bir el sallama") çocuğa öngörülebilirlik verir.
Güvenilir: Söylediğiniz saatte gelin. "Öğle yemeğinden sonra geleceğim" dediyseniz, o saatte orada olun. Gizlice kaybolmayın; güveni sarsar.
Evde yapılabilecekler
Okulu ve öğretmeni olumlu cümlelerle anın.
Akşamları "Bugün en çok ne ile oynadın?" diye sorun.
Okula ait küçük bir ritüel kurun: aynı çanta, aynı şarkı.
Sabahları acele etmeyin; aceleci sabah, ağlamalı kapı demektir.
Ne zaman öğretmenle konuşmalı?
Ağlama dört-altı haftadan uzun sürüyor, çocuk evde de uyku ve yemek sorunları yaşıyor ya da okulda gün boyu oyuna katılmıyorsa öğretmeniyle görüşün. Bu yıl veli görüşmeleri okulun randevu sistemi üzerinden yapılıyor.